Al lange tijd bestond vanuit de gemeente van De Oase de wens om in de kerkzaal een kruis aan te brengen.

Om gevolg te geven aan dit verzoek heeft de Kerkenraad Goff D. Miedema verzocht een aantal ontwerpen te maken voor een kruis.Hij heeft daarop een zevental schetsmatige ontwerpen gemaakt, die in april 2012 aan de gemeente zijn voorgelegd met de vraag om hieruit een keuze te maken.

De keuze is uiteindelijk gevallen op een houten kruis met op de achterzijde aangebrachte verlichting, qua vorm vergelijkbaar met het kruis op de toren van De Oase.

De vormgeving van het kruis

De vormgeving van het kruis valt op door de korte en de lange zijde van de horizontale dwarsbalk, hieraan is niet een Bijbelse betekenis te geven, maar er is wel een verklaring voor. Deze is afkomstig van de Projectarchitect (JSA-Groep) van de Oase, Dolf Jorissen uit Rijssen. Hier volgt een citaat uit zijn verklaring:

De Oasekerk kent twee bouwvolumes. Het kerkelijk centrum en de kerkzaal.

De kerkzaal

Deze is voorzien van een spantenconstructie in de vorm van een hand. Hierop ligt een holle schaaldak, voor het ontvangen van spirituele belevingen, Gods boodschap.

Het kerkelijk centrum

Dit is het bouwdeel met zalen voor clubs, vergaderingen, etc. en heeft een bolle dakvorm, wat een symbool is voor het uitstralen van b.v. zegening. Deze dynamiek en de asymmetrie van de toren heeft de architect geïnspireerd om door het ongelijkzijdige in het kruis te benadrukken, zoals ook de dynamiek van het leven.

De vervaardiging en plaatsing van de kruizen

Het buitenkruis

Het kruis aan de toren van De Oase is gemaakt van het hoogwaardig edelmetaal Chroom-Nikkel-staal, beter bekend als roestvaststaal. Dit kruis is vervaardigd en geplaatst voor de opening van De Oase in 1997 (kijk op deze website onder: oude foto’s).

Het binnenkruis

Het kruis in de kerkzaal is gemaakt van Meranti, een tropische houtsoort afkomstig uit Zuidoost Azië. In sleuven, die in de achterzijde van het kruis zijn gefreesd, is led-verlichting aangebracht (900 lampjes). Het kruis is vervaardigd door de heren Albert Kuipers en Goff D. Miedema en is in september 2012 in de kerkzaal geplaatst (zie op deze website de foto’s uit 2012).

Het Kruis

Lieve Heer, ik ben in Uw huis.

Aan de muur hangt tegenover mij een kruis.

En terwijl ik luister naar de gezangen,

denk ik hoe Gij aan zo’n kruis hebt gehangen.

De achterkant van het kruis is verlicht.

Daar blijft mijn oog op gericht.

Maar eerst moet ik naar de voorkant kijken

eer ik naar het licht mag reiken.

Dan weet ik hoe Gij hebt moeten lijden

en alleen Uw strijd moest strijden.

Dan haat ik de mensen die U dit aandeden,

wijl Gij toen voor die mensen hebt gebeden.

En ik weet het Here, al die wonden,

droeg Gij ook voor mijne zonden.

Voor ons droeg Gij dat bitter lot.

Maar dat licht achter het kruis, was dat God

om Uw lijden te verzachten,

voor dorst die Gij moest smachten?

Lieve Heer, nog ging Gij niet haten

toen ook God U had verlaten.

Want in het donker van Uw bitter lot

bad Gij nog: ,,Mijn God, Mijn God !‘’

En terwijl het hele mensdom toen heeft gevreesd,

gaf Gij in Vaders handen Uw geest.

Terwijl Gij nog kon fluisteren zacht:

,,Het is volbracht”

En dat alles hebt Gij willen lijden

om ons van zonden te bevrijden.


De Oase wil een gemeenschap zijn van mensen die zich
aangesproken voelen door de boodschap van Jezus Christus.
Hij heeft laten zien wie God wil zijn voor de mensen.

De Bijbel is onze inspiratiebron.
Binnen de gemeente zijn een groot aantal vrijwilligers
actief die enthousiast willen bouwen aan een gemeente
die voor jong en oud een Oase is.
Wat ons bij de naam "Oase" voor ogen staat
wordt tot uitdrukking gebracht in een lied van A. F. Troost:


Dit huis, een herberg onderweg
voor wie verdwaald in heg en steg
geen rust, geen ruimte meer kon vinden,
een toevluchtsoord in de woestijn
voor wie met olie en met wijn
pijnlijke wonden liet verbinden,
dit huis, waarin men smarten deelt,
weet hoe Gods liefde harten heelt.

Dit huis, waarin een gastheer is
wiens zachte juk geen last meer is,
dit huis is tot ons heil gegeven:
een herberg voor wie moe en mat
terzijde van het smalle pad struikelt
en langer niet wil leven
plaats tegen de neerslachtigheid,
een pleister van barmhartigheid.

Dit huis, met liefde opgebouwd,
dit gastenhuis voor jong en oud,
ligt langs de weg als een oase;
hier kan men putten: nieuwe kracht,
hier is beschutting voor de nacht,
hier is het elke zondag Pasen!
Gezegend alwie binnengaat
en hier zijn lasten liggen laat.


(wijze Psalm 84, )

 

 


 De voormalige Noorderkerk

 

Het logo van de Oase


Het logo van onze wijk in Drachten is een stilistische weergave van een oase.
De drie palmen herinneren er aan dat "de Oase" is ontstaan door het samengaan van drie wijkgemeenten in Noord Drachten.
( Noord, de Fontein en de Opdracht )
De letter A is vergroot. Zo is het een voorstelling van een tent.
Een herinnering aan de "Tent der Samenkomst".
Het heiligdom van het volk Israël, dat door de woestijn trok op weg naar het beloofde land.
Het is ontworpen door dhr. J.F. van der Bij  † ,-  kunstschilder en lid van de wijkgemeente -
 

 
Het beeldmerk van de Protestantse Kerk in Nederland (PKN)
 
In het logo van de Protestantse Kerk zijn een kruis en een duif in een prachtige stralenkrans te zien. De Protestantse Kerk in Nederland wil uitdragen waar dit beeldmerk voor staat. Een kerk met toekomst die leeft vanuit het Woord van God. Een kerk die gericht is op vrede, gerechtigheid en heelheid van de schepping. Ook een moedige kerk, waarin onbevangen, ontvankelijk, geïnspireerd en overtuigd geloofd en geleefd wordt. Het beeldmerk bepaalt ons met deze symbolen bij de drie-enige God: God, Jezus Christus en de heilige Geest. En daarmee bij de weg die onze Protestantse Kerk in Nederland wil gaan.
Cirkel
De cirkel symboliseert eenheid, ook de eenheid van de kerken. Hij staat ook voor volkomenheid en eeuwigheid en daarmee voor God. God is immers het begin en het einde, tegelijkertijd. De cirkel houdt ook verband met Gods schepping: heelheid, een schepping waarvan God zei dat zij ‘zeer goed' was.
Kruis
In de cirkel licht het kruis op, het christelijk symbool bij uitstek. Gekozen is voor de meest eenvoudige vorm ervan, het Griekse kruis met vier armen van gelijke lengte. Het verwijst naar Pasen: het lijden, het sterven en de opstanding van Jezus Christus.
Achtarmig kruis
In de stralenkrans is ook het achtarmige kruis te zien. Dit kruis is een samenstelling van het vierarmige Griekse kruis en de eerste letter van het Griekse woord christos, de chi, die je schrijft als: X. Het getal acht verwijst naar de achtste dag van de schepping. Na de zevende dag, de vervulling van de schepping, is er de achtste dag. De dag van het nieuwe begin. De dag van de opstanding.
Duif
In het midden is een duif zichtbaar, het teken van vrede en van de heilige Geest.
 

Toelichting bij het beeldhouwwerk: "Vuur en Vrucht"


Niet groter dan een zandkorrel beweegt zich de planeet aarde in het oneindige heelal. Slapend in de diepte van de aarde ligt het gestolde vuur als steen. Een groot gedeelte van de aarde is overspoeld met water. Vuur en en water, twee tegenovergestelde krachten, maken het domein voor al wat leeft.
Dan klinkt opeens een stem door het onmetelijke duistere heelal: "Er zij licht!". Levende organismen gaan de aarde bewonen, waarvan en één uitreindelijk een dominante rol gaat spelen: "de mens". Na het eten van de vrucht van de goddelijke boom, ontwaakt de kracht van goed en kwaad. Verdreven van al het goede staat daar de gekwetste boom. Als in hordes gaan dood en verderf over aard. Sinds mensenheugenis spelen krachten van goed en kwaad een spel met al wat geschapen is.
In deze rusteloze mysterieuze wereld wordt eeuwen later in de duisternis een heldere stern aan de hemel ontdekt. Een echo van de oerstem die sprak: "Er zij licht", breng een lichtstraal naar de aard. Met dit licht als oriëntatie voor de "levensreis", vaart een schip op de grote ontstuimige wereldzee.
Ik heb geprobeerd om dit mysterieuze licht vorm te geven in een beeldhouwwerk gemaakt van steen en hout. Stenen en bergen hadden goddelijke macht. De achterkant van de steen is ruw en oorspronkelijk. De voorkant is glad en bewerkt door een mensenhand. De steen heeft de vorm van een vlam. Een weldaad maar tevens levensbedreigend. Het takje met de bladeren herinnert aan het scheppingsverhaal maar ook aan de boom van goed en kwaad. Aan het takje hangt een vrucht, waarvan de bovenkant de appel symboliseert. De drie bladeren, symbool voor drie richtingen in het christendom, vinden hun eenheid in de vrucht die overgaat in de vorm van een hart.
De stenen vlam wordt geplaatst op een boomstam. Mijn keuze was een oude boom die getroffen werd door de bliksem. Dit hemelvuur dat een diepe wond had gelsagen is een mooi symboliek voor de engel met het vlammende zwaar uit het scheppingsverhaal. Helaas was deze boom te dode opgeschreven, want hij was bewoond door insekten die van binnenuit al het goede hout hebben vernietigd. Daarom heb ik gekozen voor een gave boom die niet is aangetast door dit vernietigd organisme. De doodsboom wordt in de hof van Getsémane de levensboom. Hier verdrijft het licht de duisternis.

Albert Schweitzer vatte dit samen in een paar woorden:
"Het enige waarop het aankomt, is dat we worstelen, dat er licht in ons zij".

Anne Woudwijk, beeldhouwer
mei, 2004
 

 
 
 
Ga naar boven